صدایت را دوست دارم

صدایت را دوست دارم

 

صدایت را

در به یاده عارف

آنجایی که آرام و چه زیبا دلم را با خود همراه میکنی

بنشین به یادم شبی            تر کن از این می لبی                که یاد یاران خوش است

یا آور این خسته را           کاین مرغ پر بسته را                یاد بهاران خوش است

 

در ربنایت

که میهمان خانه هایمان است ، در ماه مهمانی خدا

 

در آستان جانان

که سنتور زنده یاد مشکاتیان و صدای جاودانه ات  با هم در میآمیزند و نشان میدهند هنر ایران و ایرانی را

 

راهی بزن که آهی  بر ساز آن توان زد                شعری بخوان که با آن رطل گران توان زد

بر آستان جانان گر سر توان نهادن                    گلبانگ سر بلندی بر آسمان توان زد

 

در قاصدک

باز هم سنتور مشکاتیان، باز هم شاهکاری دیگر ...

 

قاصدک هان چه خبر آوردی  

از کجا وز که خبر آوردی

خوش خبر باشی اما    اما      

گرد بام و در من بی ثمر میگردی

انتظار خبری نیست مرا

نه ز یاری نه ز دیار و دیاری باری ...

 

 

در بی تو بسر نمی شود

 

بار دیگر با  شعری از مولانا ، اینبار به همراه تار علیزاده و کمانچه ی کلهر رنگ و بویی تازه به موسیقی بخشیدی.

 

بی همگان به سر شود بی تو بسر نمیشود                 داغ تو دارد این دلم جای دگر نمیشود

دیده عقل مست تو چرخه چرخ پست تو          گوش طرب به دست تو بی تو بسر نمی شود

 

در آهنگ وفایت

 

آهنگ دوستی ، عشق ، مهربانی. همخوانی با همایون و خلق نوایی ماندگار که  بر گنجینه موسیقی ایران زمین افزودی .

 

ز دست محبوب ندانم چون کنم                     وز هجر رویش دیده جیحون کنم

یارم چو شمع محفل است                         دیدن رویش مشکل است

 

 

در زمستان است

 

اینبار نوبت اخوان ثالث است. نوبت شعرش، زمستان

گله هایی که از سردی روابط میکند. از سلام های بی جواب. از سوالهای  بی پاسخ.

و چه کسی به خوبی آنگونه که تو بیانش کرد ی از عهده ی آن بر می آید.

 

سلامت را نمی خواهند پاسخ گفت

سر ها در گریبان است

کسی سر بر نیارد کرد پاسخ گفتن دیدار یاران را

نگه جز پیش پا را دید ، نتواند

که ره تاریک و لغزان است

 

 

و اما غوغای عشقبازان

غوغای عشق ، عشقی حقیقی ، عشقی که تنها عشقاقش چنین غوغا می کنند .

 

ذوقی چنان ندارد بی دوست زندگانی                      دودم به سر بر آمد زین آتش نهانی

ای بر در سرایت غوغای عشقبازان                      همچون بر آب شیرین آشوب کاروانی

تو فارغی و عشقت بازیچه می نماید                      تا خرمنت نسوزد تشویش ما ندانی

شهر آن توست و شهای فرمای هرچه خواهی          گر بی عمل ببخشی ور بی گنه برانی ...

 

 

صدات را دوست دارم

که بودنت بهار و نبودنت خزانی سرد است

تویی که از هر کیش و آئینی دلهای را به خود جذب کرده ای.

صدایت را که با هر فراز و فرودش خاطره ها داریم

و با حزنش، غم ها خورده ایم

/ 14 نظر / 39 بازدید
نمایش نظرات قبلی
علی

بابا ای ول سلام به دوست دارن استاد درود بر شما من وب بنده هم سر بزن ضرر نمی کنی

وحیده

سلام ممنون سال نو شما هم مبارک[گل]

http://honareavaz.blogfa.com

زیبا بود[گل] باز باز آنکه دلم مشتاقش بود با مهر آمد و بر مستی افزود [گل]

وارثان انتظار

سلام دوست عزیز با شرکت در مسابقه نقطه شروع زائرامام رضا(ع) شوید باتشکر

هنر آواز

سلام دوست گرامی از مطالب ارزشمند شما لذت بردم موفق باشید یا به نزد خویشتن راهم بده یا مجال ناله و آهم بده [گل]

گیلان پور

http://jamshidkahrobaei.blogfa.com/ برای گوش کردن آوازهای استاد کهربایی می توانید به وبلاگ بالا مراجعه نمایید.